Geplaatst op 11/02/10 als onderdeel van de inspiratielijn
Reclame komt van het Latijnse woord ‘reclamare’, wat herhaaldelijk roepen betekent. Reclame is een vorm van communicatie die gericht is op het overtuigen van mensen. Maar hoe is het reclame maken eigenlijk ontstaan? En welke veranderingen heeft reclame de afgelopen decennia ondergaan?

De eerste echte vorm van reclame begon eigenlijk pas in de 18e eeuw. Maar de Assyriërs, de Babyloniërs en de oude Egyptenaren deden ook al aan reclame.
In de Griekse en Romeinse tijd maakten ze reclame met uithangborden en luid geschreeuw. Soms werden er zelfs omroepers ingehuurd om in hun plaats te schreeuwen. In de Middeleeuwen werden symbolen gebruikt op uithangborden. Zo kon je bijvoorbeeld een kleermaker herkennen aan een grote naald en draad die aan zijn voorgevel hing.
In de 18e en 19e eeuw werd reclame voor slechts één doel gebruikt: zo veel mogelijk klanten aantrekken. Zo wordt reclame bijna enkel gebruikt door kwakzalvers die de gekste middeltjes probeerden te verkopen. In 1779 ontwerpt een zekere dr. Graham een Hemels Bed, waardoor vrouwen gezondere, mooiere, sterkere kinderen zouden kunnen krijgen. In 1850 wordt ergens in de Verenigde Staten een pil uitgevonden die de schoonheid van een vrouw zou vergroten. Maar aan die kwakzalverij komt een einde in 1924 als de reclameconventie wordt gesticht.
Aan het einde van de 19e eeuw en aan het begin van de 20e eeuw begonnen er productnamen te verschijnen zoals Coca-Cola en Sunlight. In 1938 worden er in een Amerikaanse bioscoop testen gedaan: er werden stukjes reclame getoond tijdens de film zelf, ze waren net lang genoeg om te begrijpen en tot je te laten komen. Diezelfde mensen begonnen de producten waar reclame voor was gemaakt te kopen zonder echt te weten waarom.

Toen in 1947 de televisie populair werd, maakte de reclame snel vorderingen. Naarmate de tijd vorderde werd meer en meer reclame op tv uitgezonden en de kijkers begonnen zich er aan te irriteren. Vooral de reclame die programma’s onderbreken stoorde de kijker. Nu al geven sommige tv-kanalen bijna elke 10 minuten reclame die dan soms tussen een populair programma. De eigenlijke bedoeling van een pauze in een programma was de kijker de kans te geven even wat uit de koelkast te halen of wat te drinken zonder een deel van zijn favoriete programma te moeten missen maar tegenwoordig heet dit reclame en heeft het een veel commerciëlere gedachte; het is niet meer om even wat te drinken te pakken het draait gewoon puur om het geld.
Veel mensen storen zich aan de hoeveelheid reclame op TV als ze een leuk programma aan het kijken zijn. Na vrijwel elk programma is er reclame en bijna altijd dezelfde, want herhaling is de toverkracht van reclame. Toch blijkt deze vorm van overtuiging goed te werken, want merken blijven er enorme hoeveelheden geld in steken en mensen worden nog steeds overtuigd om de producten aan te schaffen.